Umowa

 

    Wiadomość o balu semestralnym dzięki niecierpliwym Ślizgonkom rozniosła się z siłą tsunami i nawet Gryfoni powoli zaczęli poszukiwać dla siebie pary na imprezę. Drobna dziewczyna poprawiła swoje okulary nakładając sobie jajecznicę na talerz.

-   Ej, słyszałyście o balu? - pisnęła Lavender dosiadając się do swojego stołu w Wielkiej Sali.

-   Ciężko o nim nie słyszeć. - bąknęła Ginevra.

-   Nie cieszysz się? Pisałam z Ronem. Przyjedzie na bal dla mnie. - zaśmiała się blondynka poprawiając wielkiego motyla wpiętego we włosy.

-   Harry też będzie.- dodała Hermiona. - Ale zanim przyjdzie bal mamy egzaminy.

-   O matko, nic się nie zmieniłaś. - mruknęła Lavender. - Egzaminy egzaminami, ale w tym roku bal ma być największym wydarzeniem w Świecie Czarodziei. Zjadą się przedstawiciele wielu szkół, będą zespoły i znani magicy.

-   Podobno Wrzeszczące Jędze mają zaśpiewać kilka kawałków. - podłapała Ginevra.

-   O tak, tak. Chcą też urządzić konkurs na króla i królową balu, już nie mogę się doczekać, kiedy Ronuś przyjedzie. Na pewno wygramy! - pisnęła.

   Do rozmowy włączył się Neville i Luna a całą salę wypełniły rozmowy schodzących na obiad uczniów.

   Siedział wśród Ślizgonów po raz kolejny uciekając przed przedstawicielkami płci pięknej ze swojego domu. Wulgarne, pozbawione szacunku do siebie dziewczęta nachylały się obok niego eksponując biusty, wypinały przy byle okazji i posyłały mu przesłodzone spojrzenia. Dawno nic nie wytrącało go tak z równowagi, jak natłok prześladowców, których nie może się pozbyć zaklęciami. Przed przybyciem do Hogwartu zawarł umowę z Dumbledorem o nieużywaniu czarów i uroków w stosunku do uczniów i nauczycieli, co zapieczętował przysięgą krwi. Próbował znaleźć miejsce, w którym Ślizgonek nie ma, ale one uparcie czekały na niego zarówno na boisku od Quiddicha, jak i na błoniach jak i w każdym miejscu, w którym w ciągu dnia przebywał. Nocą zabezpieczał drzwi zaklęciem obawiając się, że któraś będzie próbowała się do niego zakraść a on wybudzony ze snu od razu ją zabije zapominając gdzie jest. Najbardziej we znaki dawała mu się jednak Lidia, której nienawidził ponad wszystko. Rodzice dziewczyny byli zagorzałymi fanami Czarnego Pana, służyli mu od początku i pragnęli jego powstania. Po wojnie udało im się uniknąć Azkabanu przekonując Ministerstwo, iż zmuszano ich do tego pod pozorem zamordowania dzieci. Malfoy nie wiedział dokładnie, w jaki sposób udało im się wyłgać, ale zachowali wolność i majątek. Lidia Ellias była wszędzie. Podobnie jak jej koleżanki dokładnie znała miejsca, w których Draco przebywa i uporczywie za nim chodziła, nie przerażały jej jego lodowate spojrzenia i nieuprzejme odpowiedzi. Tłumaczyła sobie, iż chłopak ukrywa swoje zainteresowanie, aby nie wzbudzać sensacji. Zirytowany jej monologiem o stroju, który zamówiła na bal odrzucił widelec na niedojedzony obiad i silnym krokiem wyszedł z Wielkiej Sali.

   Potrzebował miejsca, w którym nikt go nie znajdzie. Jesień powoli dawała się we znaki i uczniowie coraz więcej czasu spędzali w murach szkoły. Długo głowił się nad tym, gdzie w tej cholernej szkole może zaznać samotności, ale odpowiedź na jego zapytanie pojawiła się sama, kiedy przed oczami ujrzał młodą Gryfonkę lewitującą nad sobą grube księgi oprawione w skórę.

   Hermiona ograniczała kontakt ze znajomymi do posiłków, przerw między zajęciami i wieczorów w Pokoju Wspólnym. Te ostatnie też czasami omijała wkradając się do dormitorium w momencie, kiedy wszyscy już spali. Prawie codziennie wysyłała długie wiadomości do Rona i Harrego, którzy również starali się utrzymać z nią stały kontakt. Resztę czasu spędzała w bibliotece, w której znalazła idealne dla siebie miejsce na trzecim piętrze przy wielkich globusach i mapach. Właśnie wracała do swojego pokoju, kiedy jej oczom ukazał się wysoki mężczyzna w szarej koszuli. Draco Malfoy z zimną obojętnością patrzył na nią nie zatrzymując się nawet na chwilę. Coś w jego spojrzeniu mówiło jej, iż jego irytacja osiągnęła apogeum, więc nie odzywając się nawet słowem szła dalej licząc na to, że nie dojdzie między nimi do konfrontacji.

-   Gdzie jest biblioteka? - spytał zatrzymując się przed nią. Przez chwilę przyglądała mu się zaskoczona. - Jesteś opóźniona? Pytam o coś.

-   Wyglądam na mapę? - rzuciła zaciskając pięść.

-   Nie Granger, mapa bywa przydatna. - odparł uśmiechając się perfidnie.

-   Grzeszysz kulturą Malfoy. - zironizowała.

-   Jesteś tu sama, lepiej nie zaczynaj z kimś, kto może cię skrzywdzić. - zagroził.

-   Miałeś wiele okazji, żeby to zrobić. - poprawiła delikatnie okulary. - A biblioteka jest na dachu szkoły, w dodatkowym budynku. - dodała odwracając się od młodego mężczyzny.

    Stał przez chwilę przyglądając się oddalającej dziewczynie i lewitującym wokół niej księgom. Zacisnął pięści klnąc cicho, coraz bardziej żałował swojej umowy z Dumbledorem.

   Miał rację, nie zastał ani jednej Ślizgonki w bibliotece. Tak na dobrą sprawę, to poza panią Pince i kilkoma Krukonami nie było tam nikogo. Przechodząc przez ogród wciągał słodkie zapachy krzewów. W oddali ujrzał jakąś parę całującą się przy Sowiarni. Wszystko było tak spokojne, tak beztroskie. Nie potrafił odnaleźć się w tej rzeczywistości. Przeszedł przez wszystkie piętra, aż w końcu znalazł idealne miejsce dla siebie, wśród map i globusów.